ഫോട്ടോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവം: ഒരു ലോഹപ്രതലത്തിൽ നിശ്ചിത ആവൃത്തിയേക്കാൾ കൂടിയ ആവൃത്തിയുള്ള പ്രകാശം പതിക്കുമ്പോൾ, ആ പ്രതലത്തിൽ നിന്ന് ഇലക്ട്രോണുകൾ പുറത്തുവരുന്ന പ്രതിഭാസമാണിത്.
തീവ്രതയും ഫോട്ടോഇലക്ട്രോണുകളും (Intensity and Photoelectrons): വികിരണത്തിന്റെ ആവൃത്തി (Frequency) സ്ഥിരമായിരിക്കുമ്പോൾ, പ്രകാശത്തിന്റെ തീവ്രത (Intensity) വർദ്ധിപ്പിച്ചാൽ, പുറത്തുവരുന്ന ഫോട്ടോഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഇലക്ട്രോണുകളുടെ പരമാവധി ഗതികോർജ്ജത്തിൽ (Kinetic Energy) മാറ്റമുണ്ടാകുന്നില്ല.
ആവൃത്തിയും ഗതികോർജ്ജവും (Frequency and Kinetic Energy): പ്രകാശത്തിന്റെ തീവ്രത സ്ഥിരമായിരിക്കുമ്പോൾ, വികിരണത്തിന്റെ ആവൃത്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചാൽ, പുറത്തുവരുന്ന ഇലക്ട്രോണുകളുടെ പരമാവധി ഗതികോർജ്ജം വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഇലക്ട്രോണുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ വർദ്ധനവുണ്ടാകുന്നില്ല.
ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീൻ (Albert Einstein): ഫോട്ടോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവം വിശദീകരിച്ചതിന് 1921-ലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീന് ലഭിച്ചു. പ്രകാശത്തിന് കണികാ സ്വഭാവമുണ്ട് (Quantum nature of light) എന്ന് ഇത് തെളിയിക്കുന്നു.
ത്രഷോൾഡ് ഫ്രീക്വൻസി (Threshold Frequency): ഫോട്ടോഇലക്ട്രിക് പ്രഭാവം സംഭവിക്കുന്നതിനായി ലോഹപ്രതലത്തിൽ പതിക്കുന്ന പ്രകാശത്തിന് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ആവൃത്തിയാണിത്. ഇതിനെ 'ത്രഷോൾഡ് ഫ്രീക്വൻസി' (Threshold Frequency) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
വർക്ക് ഫംഗ്ഷൻ (Work Function): ലോഹപ്രതലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഇലക്ട്രോണിനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യമായ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ഊർജ്ജത്തെ 'വർക്ക് ഫംഗ്ഷൻ' എന്ന് പറയുന്നു.
