Aകാശ്മീർ, തിരുവിതാംകൂർ, ജുനഗഡ്
Bഹൈദ്രാബാദ്, കൊച്ചി, മൈസൂർ
Cജുനഗഡ്, ഗ്വാളിയേർ, ഹൈദ്രാബാദ്
Dഹൈദ്രാബാദ്, ജുനഗഡ്. കാശ്മീർ
Answer:
D. ഹൈദ്രാബാദ്, ജുനഗഡ്. കാശ്മീർ
Read Explanation:
1947-ൽ ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനു കീഴിൽ സ്വയംഭരണാധികാരമുണ്ടായിരുന്ന 500-ൽ അധികം നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു. ഈ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾക്ക് ഒന്നുകിൽ ഇന്ത്യയിൽ ചേരാം, പാക്കിസ്ഥാനിൽ ചേരാം, അല്ലെങ്കിൽ സ്വതന്ത്രമായി തുടരാം. എന്നാൽ, ഭൂരിഭാഗം നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും ഇന്ത്യയിൽ ലയിക്കാൻ തയ്യാറായി. ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ചില നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽ ലയിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഇവരുടെ ലയനം പിന്നീട് സങ്കീർണ്ണമായ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചു. പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന നാട്ടുരാജ്യങ്ങളാണ് ലയനത്തിന് വിസമ്മതിച്ചത്:
ഹൈദരാബാദ്:
ഇന്നത്തെ തെലങ്കാന, കർണാടക, മഹാരാഷ്ട്ര എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വലിയൊരു നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്നു ഹൈദരാബാദ്.
ഇതിന്റെ ഭരണാധികാരിയായ നിസാം, സ്വതന്ത്രമായി തുടരാനാണ് ആദ്യം ആഗ്രഹിച്ചത്.
ഇന്ത്യൻ യൂണിയന്റെ ഭാഗമായുള്ള ചർച്ചകൾ പരാജയപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന്, ഇന്ത്യൻ സൈന്യം 'ഓപ്പറേഷൻ പോളോ' എന്ന സൈനിക നടപടിയിലൂടെ 1948 സെപ്റ്റംബറിൽ ഹൈദരാബാദിനെ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിപ്പിച്ചു.
ജുനഗഡ്:
ഗുജറാത്ത് തീരത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്നു ജുനഗഡ്.
ഇവിടുത്തെ നവാബ്, പാക്കിസ്ഥാനിൽ ചേരാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ, ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും ഇന്ത്യയിൽ ലയിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.
ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെ ഇന്ത്യ ഈ ലയനം അംഗീകരിക്കുകയും, പിന്നീട് ഹിതപരിശോധനയിലൂടെ ജുനഗഡ് ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
കാശ്മീർ:
ഹിമാലയൻ മേഖലയിലെ പ്രധാന നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്നു കാശ്മീർ.
ഇവിടുത്തെ മഹാരാജാവായ ഹരി സിംഗ്, തുടക്കത്തിൽ സ്വതന്ത്രമായി തുടരാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.
എന്നാൽ, 1947 ഒക്ടോബറിൽ പാക്കിസ്ഥാൻ പിന്തുണയോടെ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ കാശ്മീരിലേക്ക് നടത്തിയ അധിനിവേശം കാരണം, മഹാരാജാവിന് ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിക്കാൻ സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.