ബ്രിട്ടീഷ് മനഃശാസ്ത്രജ്ഞനായ ചാൾസ് സ്പിയർമാൻ (Charles Spearman) 1904-ലാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, മനുഷ്യൻ്റെ ബുദ്ധിക്ക് രണ്ട് ഘടകങ്ങളുണ്ട്:
'g' ഘടകം (General Factor): ഇത് പൊതുവായ ബുദ്ധിയെ (General intelligence) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ ബുദ്ധിപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ അടിസ്ഥാനപരമായ ഊർജ്ജമാണിത്. ഒരു വ്യക്തിക്ക് കൂടുതൽ 'g' ഘടകമുണ്ടെങ്കിൽ, ഏത് ബുദ്ധിപരമായ കാര്യത്തിലും അയാൾക്ക് മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കാൻ കഴിയും.
's' ഘടകം (Specific Factor): ഇത് പ്രത്യേക കഴിവുകളെ (Specific abilities) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ വിഷയത്തിനും ഓരോ ജോലിക്കും ആവശ്യമായ പ്രത്യേക കഴിവുകളാണിത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഗണിതത്തിലുള്ള കഴിവ്, സംഗീതത്തിലുള്ള കഴിവ്, ഭാഷയിലുള്ള കഴിവ് എന്നിവയെല്ലാം 's' ഘടകങ്ങളാണ്.
ഒരു വ്യക്തിയുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള പ്രകടനം ഈ രണ്ട് ഘടകങ്ങളെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു മികച്ച ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞന് ഉയർന്ന 'g' ഘടകവും ഉയർന്ന 's' ഘടകവും (ഗണിതത്തിലുള്ള പ്രത്യേക കഴിവ്) ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ അതേ വ്യക്തിക്ക് സംഗീതത്തിലുള്ള 's' ഘടകം കുറവായിരിക്കാം.