Question

നാം വിജയക്കൊടി ഉയർത്തേണ്ടത് എങ്ങനെയാണ് ?.

ഇന്നലത്തെയിരപ്പാളികളല്ല നാ,-മിന്നു ശമത്താൽപ്പൊരും പടയാളികൾ പൊക്കിപ്പിടിച്ചുകഴിഞ്ഞു നാം സ്വാതന്ത്യ-പുഷ്കരത്തോളം സ്വരാജ്യപതാകയെ ഇക്കൈകളറ്ററ്റുവീണാലുമിങ്ങിതു നില്ക്കേണമെള്ളിടതാഴാതനാരതം, വങ്കൊടിക്കൂറയൊരങ്കമാം ചക്രമേ, നിങ്കുട്ടർ നീട്ടിയ വെൺപഞ്ഞിനൂലുകൾ, നീരറ്റ തൊണ്ടകൾക്കെല്ലാം നറും ക്ഷീര-ധാരകളാകേഴുലക്ഷമൂരിങ്കലും! സത്ത്വഗുണത്താൽപ്പുലർത്തുക വെൺമയെ ബ്ദാനുകമ്പയാൽപ്പച്ചനിറത്തെയും; ഇന്ത്യക്കൊടിതൻ തുടുപ്പിനോ, തൂകാവു നിസ്തർക്കമായ് നാം സ്വജീവരക്തത്തെയും! നേരേമറിച്ചു, പരപ്രാണവായുവാൽ പാറിച്ചിടാ നമ്മൾ വെറ്റിക്കൊടികളെ വൈരമില്ലുണ്ടയായ് സ്നേഹമാണി, ന്ത്യതൻ പീരങ്കിയിൽ നിറപ്പിപ്പതസ്മദ് ഗുരു.

• A. അഹിംസയിലൂന്നിയ പോരാട്ടത്തി ലൂടെ
• B. അന്യരുടെ ജീവരക്തംകൊണ്ട്
• C. അടിമകളായി യാചിച്ചുകൊണ്ട്
• D. രക്തരൂക്ഷിതമായ സമരത്തിലൂടെ

Answer 1

Answer:

A. അഹിംസയിലൂന്നിയ പോരാട്ടത്തി ലൂടെ

കവിതയുടെ അവസാന ഭാഗത്തിലെ വരികൾ ഈ ആശയത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു:

"വൈരമില്ലുണ്ടയായ് സ്നേഹമാണി, ന്ത്യതൻ പീരങ്കിയിൽ നിറപ്പിപ്പതസ്മദ് ഗുരു. നേരേമറിച്ചു, പരപ്രാണവായുവാൽ പാറിച്ചിടാ നമ്മൾ വെറ്റിക്കൊടികളെ"

• വൈരമില്ലുണ്ടയായ് സ്നേഹമാണി, ന്ത്യതൻ പീരങ്കിയിൽ നിറപ്പിപ്പതസ്മദ് ഗുരു: ഇവിടെ കവി പറയുന്നത്, വെടിയുണ്ടയായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് ശത്രുതയെയല്ല, മറിച്ച് സ്നേഹത്തെയാണ് എന്നാണ്. ഇത് അഹിംസ എന്ന തത്വത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

• നേരേമറിച്ചു, പരപ്രാണവായുവാൽ പാറിച്ചിടാ നമ്മൾ വെറ്റിക്കൊടികളെ: മറ്റൊരു ജീവിയെ കൊന്നുകൊണ്ട്, അഥവാ അവരുടെ ജീവവായു എടുത്തുകൊണ്ട് വിജയക്കൊടി ഉയർത്താൻ നമ്മൾ ശ്രമിക്കില്ല എന്ന് ഈ വരികൾ പറയുന്നു.

ഈ വരികളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്, രക്തരൂക്ഷിതമായ സമരത്തിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് സ്നേഹത്തിലും അഹിംസയിലും അധിഷ്ഠിതമായ പോരാട്ടത്തിലൂടെയാണ് വിജയം നേടേണ്ടത് എന്നാണ് കവി പറയുന്നത്.