ക്ലാസിക്കൽ ഭാഷാ പദവി (Classical Language Status) നൽകുന്നതിന് കേന്ദ്ര സാംസ്കാരിക മന്ത്രാലയം നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള മാനദണ്ഡങ്ങൾ
ഇവയുടെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായ രൂപം താഴെ നൽകുന്നു:
രേഖപ്പെടുത്തിയ ദീർഘചരിത്രം: ഭാഷയുടെ ആദ്യകാല ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്രം 1500 മുതൽ 2000 വർഷം വരെ പഴക്കമുള്ളതായിരിക്കണം.
സമ്പന്നമായ സാഹിത്യ പാരമ്പര്യം: തലമുറകൾ പാരമ്പര്യമായി വിലമതിക്കുന്ന, പുരാതനമായ മികച്ച സാഹിത്യത്തിന്റെയോ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയോ ഒരു ശേഖരം ആ ഭാഷയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
മറ്റ് പ്രധാന മാനദണ്ഡങ്ങൾ കൂടി:
സ്വയംഭൂവായ പാരമ്പര്യം (Originality): സാഹിത്യ പാരമ്പര്യം ആ ഭാഷയുടേത് തന്നെയായിരിക്കണം; അത് മറ്റേതെങ്കിലും ഭാഷാ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് കടമെടുത്തതായിരിക്കരുത്.
പഴയതും പുതിയതുമായ രൂപങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം: ക്ലാസിക്കൽ ഭാഷയും അതിന്റെ ആധുനിക രൂപവും (അല്ലെങ്കിൽ അനുബന്ധ ഭാഷകളും) തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകാം.
(കുറിപ്പ്: 2024 ഒക്ടോബറിൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ ചില പരിഷ്കാരങ്ങൾ വരുത്തുകയും മറാഠി, പാലി, പ്രാകൃത്, അസമീസ്, ബംഗാളി എന്നീ ഭാഷകൾക്ക് കൂടി ക്ലാസിക്കൽ പദവി നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. നിലവിൽ മലയാളം ഉൾപ്പെടെ 11 ഇന്ത്യൻ ഭാഷകൾക്ക് ക്ലാസിക്കൽ ഭാഷാ പദവിയുണ്ട്.)
