ശ്രീനാരായണ ഗുരു: പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠകളും പഠിപ്പിക്കലുകളും
ഗുരുവിന്റെ പ്രതിഷ്ഠകളും അവയുടെ പ്രാധാന്യവും:
കാവുങ്കൽ ക്ഷേത്രം (തൃശ്ശൂരിലെ കാവമുക്ക് എന്ന് തെറ്റായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു): ശ്രീനാരായണ ഗുരു 1927-ൽ കാവുങ്കൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു വിളക്ക് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഈ പ്രവൃത്തി അന്ധകാരത്തെ അകറ്റുകയും അറിവിന്റെ പ്രകാശം പരത്തുകയും ചെയ്തു, ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബുദ്ധതയുടെയും സാമൂഹിക പരിഷ്കരണത്തിന്റെയും തത്ത്വചിന്തയുമായി യോജിക്കുന്നു. തൃശ്ശൂരിന് പകരം കൊല്ലം ജില്ലയിലെ കരുനാഗപ്പള്ളിക്ക് സമീപമാണ് ഈ സ്ഥലം എന്ന് പലപ്പോഴും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
മുരുക്കുംമ്പുഴ ക്ഷേത്രം: ശ്രീനാരായണ ഗുരു മുരുക്കുംമ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു ശിവവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. മതപരമായ ആചാരങ്ങളോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമഗ്രമായ സമീപനം പ്രകടമാക്കുകയും എല്ലാവർക്കും അവ പ്രാപ്യമാക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ ഈ പ്രതിഷ്ഠ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. ഈ സംഭവം നടന്നത് 1912-ലാണ്.
കളവംകോട് ക്ഷേത്രം: ഗുരു കലവംകോട് ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു കണ്ണാടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഈ അതുല്യമായ പ്രതിഷ്ഠ സ്വയം പ്രതിഫലനത്തിന്റെ ആശയത്തെയും ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ഉള്ളിൽ ദൈവികത വസിക്കുന്നുവെന്ന തിരിച്ചറിവിനെയും പ്രതീകപ്പെടുത്തി. 1918-ലാണ് ഈ സംഭവം നടന്നത്.
പശ്ചാത്തലവും തത്ത്വചിന്തയും:
ശ്രീ നാരായണ ഗുരു (1856-1928) കേരള നവോത്ഥാനത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വ്യക്തിയും കേരളത്തിലെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട സമൂഹങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യത്തിനായി പോരാടിയ ഒരു സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്നു.
ജാതി വ്യത്യാസങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കാനും സാമൂഹിക ഐക്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള 'ഒരു ജാതി, ഒരു മതം, ഒരു ദൈവം മനുഷ്യന്' എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ തത്ത്വചിന്ത.
സാമൂഹിക പരിഷ്കരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതിനായി ഗുരു 1903-ൽ ശ്രീ നാരായണ ധർമ്മ പരിപാലന (എസ്എൻഡിപി) യോഗം സ്ഥാപിച്ചു.
സമൂഹത്തിലെ താഴേത്തട്ടിലുള്ള വിഭാഗങ്ങളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതിനായി ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും സ്ഥാപനത്തെ അദ്ദേഹം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
